ο Τζονι κι εγω

Δε μπορω να μπω στο ρολο της κριτικου λογοτεχνιας. Ουτε το εχω ξανακανει, ουτε εχω το υποβαθρο. Μια απλη γνωμη ομως θα προσπαθησω να τη διατυπωσω γιατι νομιζω οτι αξιζει τον κοπο. Μολις προχθες, ετελειωσα το διαβασμα του βιβλιου της Πηνελοπης , “Ο Τζονι κι εγω”.

Ηταν Δεκεμβρης του 2007 οταν ακομα εγραφα δυο ποστς το μηνα. Μολις ειχα επιστρεψει απο την Καλιφορνια, και εκανα αναρτησεις με ταξιδιωτικες εντυπωσεις. Εκει ηρθε η Πηνελοπη και πιασαμε κουβεντα. Μετα απο λιγο καιρο, ανεβαζω μια αναρτηση με την γειτονια που μεγαλωσα. Ω ! τι εκπληξη, μεγαλωσαμε στην ιδια γειτονια, παιξαμε στα ιδια παρκακια, ισως να συναντησαμε και τους ιδιους ανθρωπους (ισως τον φουρναρη!). Επι πλεον η Πηνελοπη οπως κι εγω, ζει μονικα στο εξωτερικο.

Ολα αυτα, αλλα και αλλα πιο βασικα, που απορρεουν απο τροπους, λογια, συμπεριφορες, μας εφεραν λιγο πιο κοντα. Με το ετσι και με το αλλοιως, με αποκαλεσε μια μερα “η καλυτερη φιλη της μπλογκοσφαιρας”, και οπως ειναι φυσικο συγκινηθηκα, και ποιος αλλωστε δεν συγκινειται με τετοια. Μου εμπιστευθηκε οτι εγραφε καποιο βιβλιο.

Περασε ο καιρος και το βιβλιο κυκλοφορησε τελος Ιουνιου. Η συνεσταλμενη και συγκρατημενη Πηνελοπη των μπλογκς γραφει τοσο ομορφα, ανετα και εχει ενα απιστευτο χιουμορ που δεν κρυβω οτι με ξαφνιασε πολυ ευχαριστα. Νομιζα οτι την ηξερα αρκετα καλα. Και ομως, δεν την ηξερα. Τωρα, οχι μονο την ξερω πιο καλα, αλλα την αγαπω περισσοτερο.

Η Πηνελοπη εχει μια απιστευτη ικανοτητα να παρατηρει τα παντα γυρω της αλλα κυριως συμπεριφορες ανθρωπων. Ζει στην Αγγλια (Αλβιονα οπως της αρεσει να την λεει) γιατι αγαπησε και παντρευτηκε τον Βρεττανο Τζονι. Δεν ειναι δυσκολο να αντιληφθεις τις συμπεριφορες ενος αλλου λαου που διαφερει απο τον δικο σου, ειναι δυσκολο ομως να καταγραφεις αυτες τις συμπεριφορες, να τις επεξεργαζεσαι με τα δικα σου κριτηρια, και να τις περιγραφεις παντα διατηρωντας την επιφυλαξη της δικης σου κουλτουρας.

Αυτο κανει η Πηνελοπη στο απιστευτα χαριτωμενο βιβλιαρακι της. Δεχεται και αφομοιωνει την κουλτουρα της χωρας που επελεξε να ζησει και ταυτοχρονα κρατα την Ελληνικη της ματια, την αντιμετωπιση και το τοσο διαφορετικο απο το βρεττανικο χιουμορ της.

Το βιβλιο ειναι γραμμενο σε μορφη ημερολογιου, και η γλωσσα απλη χωρις υπερβολες σαν να σου μιλαει η φιλη σου. Και οπως λεει η Μανινα Ζουμπουλακη, οι καλυτερες περιγραφες ειναι απο γεγονοτα που εχουμε ζησει.

Θα σταθω σε μια παρατηρηση που κανει η Πηνελοπη προς το τελος του βιβλιου της, προσπαθωντας να δωσει στον αναγνωστη να καταλαβει την διαφορα μεταξυ των εννοιων, “εκπατρισμενος” και “μεταναστης”. Αυτοματα μου ηρθε στο νου μια συζητηση που ειχαμε παλιοτερα μεταξυ μας για “τουριστες” και “ταξιδιωτες” . Οι χωροι ιδιοι, η αντιμετωπιση ομως, σαφως διαφορετικη.

Το βιβλιαρακι της Πηνελοπης θα το κανω δωρο στις φιλες μου που εχουν “παντρευτει” μια αλλη κουλτουρα και πιστεψτε με, ετσι που εχω περιπλανηθει τοσα χρονια γνωριζω αρκετες. Το δικο μου ομως εχει ιδιεταιρη αξια για μενα γιατι εχει και αφιερωση. “Στην καλυτερη φιλη της μπλογκοσφαιρας” .

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s